Nie ma obecnie odrębnych przepisów, regulujących w jednolity sposób warunki wynagradzania pracowników zatrudnionych na stanowisku kierowcy. Powszechnie obowiązujące przepisy nie zawierają także regulacji, nakładających na pracodawcę obowiązek ustalenia warunków wypłacania dodatku za pracę w warunkach uciążliwych, szkodliwych lub niebezpiecznych.
W obowiązującym stanie prawnym – podobnie jak i w minionych latach – warunki wynagradzania kierowców, jak i innych pracowników, regulują przepisy płacowe, mające zastosowanie u zatrudniającego ich pracodawcy. Warunki wynagradzania za pracę, jak i świadczenia związane z pracą pracowników zatrudnionych u przedsiębiorców (np. w przedsiębiorstwie, spółce, firmie transportowej), regulują z reguły przepisy zakładowe, tj. układy zbiorowe pracy lub regulaminy wynagradzania, a w przypadku pracodawcy niezobowiązanego do ustalenia regulaminu wynagradzania – postanowienia umowy o pracę. Wymienione regulacje zakładowe określają zasady przyznawania pracownikom stawek wynagrodzenia za pracę określonego rodzaju lub na określonym stanowisku, a także innych składników wynagrodzenia stosownie m.in. do rodzaju (specyfiki) wykonywanej pracy, kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, ilości i jakości świadczonej pracy oraz rodzaju działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę (art. 78 Kodeksu pracy).
Pracodawcy prowadzący działalność gospodarczą, stosownie do potrzeb i możliwości finansowych oraz zasad prowadzonej zakładowej polityki płac, mają swobodę w zakresie kształtowania wysokości i sposobu wynagradzania pracowników. Zakładowe regulacje płacowe mogą zatem przewidywać prawo pracowników do określonych dodatków związanych ze specyfiką wykonywanej pracy.
Warunki wynagradzania pracowników, w tym także kierowców, zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych sfery budżetowej (państwowej lub samorządowej), określone są przepisami stosownych rozporządzeń: Rady Ministrów, właściwych ministrów lub Ministra Pracy i Polityki Społecznej, wydanych na podstawie upoważnień ustawowych. Systemy wynagradzania określone tymi przepisami nie przewidują prawa pracowników, a więc i kierowców, do dodatku za pracę w warunkach uciążliwych. Niektóre z tych rozporządzeń przewidują możliwość przyznania pracownikowi np. dodatku specjalnego z tytułu okresowego zwiększenia zakresu obowiązków lub powierzenia dodatkowych zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki jej wykonywania. Dodatek ten pracodawca może przyznać na czas określony, a w uzasadnionych przypadkach także na czas nieokreślony. Ponieważ przepis ten ma charakter fakultatywny, decyzja o ewentualnym przyznaniu pracownikowi/kierowcy tego dodatku pozostaje w gestii pracodawcy.
Do pracowników objętych zakresem podmiotowym ustawy o pracownikach samorządowych, w zakresie zasad przyznawania dodatku specjalnego ma zastosowanie art. 36 ust. 5 ustawy oraz postanowienia zakładowego regulaminu wynagradzania. W świetle przepisów ustawowych, pracownikowi samorządowemu z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań może zostać przyznany dodatek specjalny. Warunki i sposób przyznawania dodatku specjalnego, jak i innych dodatków, pracodawca samorządowy określa w regulaminie wynagradzania, o którym mowa w art. 39 ustawy. Kierowca zatrudniony w samorządowej jednostce sfery budżetowej (np. urzędzie gminy, urzędzie pracy, zakładzie komunikacyjnym) uprawniony jest do określonych dodatków na warunkach ustalonych w ww. przepisach.
Podstawa prawna:
• art. 29, 771– 772, 78 Kodeksu pracy,
• art. 36 i 39 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458, z późn. zm.).
(zn)
To zalążek artykułu.
Pełną treść znajdziecie Państwo zamawiając drukowaną wersję miesięcznika w naszym sklepie internetowym ![]()
Lub korzystając z wersji elektronicznej pisma ![]()
Przydatne linki:
Reklama